قارچکشهای تریآزولی
خانواده تریآزولها یکی از مهمترین گروههای قارچکش در کشاورزی ایران هستند. دو عضو اصلی این خانواده — تبوکونازول (فولیکور) و پروپیکونازول (تیلت) — بیشترین مصرف را در مزارع و باغات ایران دارند.
مقایسه فولیکور و تیلت
طیف اثر
هر دو قارچکش بر بیماریهای قارچی ناشی از بازیدیومایستها و آسکومایستها مؤثرند، اما تفاوتهایی دارند:
- فولیکور (تبوکونازول): مؤثرتر بر فوزاریوم، زنگها و سیاهکها — مناسب گندم
- تیلت (پروپیکونازول): مؤثرتر بر سفیدک پودری و لکهبرگیها — مناسب برنج و مرکبات
دوز مصرف
- فولیکور EW25%: ۱ لیتر در هکتار (گندم) — ۰/۵ در هزار (باغی)
- تیلت EC25%: ۱ لیتر در هکتار (برنج) — ۰/۵ در هزار (باغی)
مقاومت آفت
برای جلوگیری از مقاومت قارچها، تناوب مصرف بین تریآزولها و قارچکشهایی با مکانیسم اثر متفاوت مانند مانکوزب (تماسی) توصیه میشود.
کدام را انتخاب کنیم؟
- برای غلات (گندم و جو): فولیکور بهتر است — اثر قویتر بر زنگها و سیاهک
- برای برنج: تیلت ارجحیت دارد — ثبت رسمی برای بلاست و شیتبلایت
- برای باغات (سیب، انگور): هر دو مؤثرند — انتخاب بر اساس بیماری هدف
سایر قارچکشهای تریآزولی
علاوه بر فولیکور و تیلت، قارچکشهای تریآزولی دیگری نیز در ایران ثبت شدهاند:
- دیفنوکونازول (اسکور) — مناسب سفیدک و لکه سیاه سیب
منبع: کتاب راهنمای آفتکشهای شیمیایی و ارگانیک ایران ۱۴۰۴