بادزدگي‌سيب‌زميني | Potato late blight

علائم خسارت

علائم بیماری گیاهی بادزدگی سیب زمینی روی سطح بالایی برگ شامل زخم های نامنظم، قهوه ای رنگ، آب سوخته و همراه با هاله ای زرد رنگ می باشد. در مواقعی که رطوبت هوا بالا باشد، روی سطح پایینی برگ های آلوده بافت کرکی و سفید تشکیل می شود. با توسعه آلودگی و خشک شدن برگ، زخم ها تیره شده و بافت برگی از هم می پاشد. نشانه های بیماری روی ساقه، شامل زخم های قهوه ای و آب سوخته می باشد. به طور معمول تیره شدن ساقه از قسمت نوک گیاه آغاز می شود و به طور ناگهانی باعث خشک شدن کل بوته می گردد. ساقه های آلوده به راحتی از محل زخم شکسته می شوند. مراحل اولیه آلودگی روی سطح غده به صورت لکه های پراکنده، بافت چوب پنبه ای و قهوه ای می باشد. با ادامه روند بیماری روی غده، زخم های قهوه ای یا آجری رنگ روی سیب زمینی گسترده می شود.

شکل‌شناسی

قارچ عامل بیماری دارای میسلیوم‌های شفاف، منشعب و بدون دیواره عرضی (غیرسپتادار) است که در بافت‌های گیاه رشد می‌کنند. اسپورانژیوفورها از روزنه‌های برگ خارج شده و در انتهای خود اسپورانژیوم‌های لیمویی یا بیضوی با نوک برجسته (پاپیلا) تولید می‌کنند. این اسپورانژیوم‌ها در شرایط مرطوب و دمای پایین، زئوسپورهای دو تاژکی و متحرک آزاد می‌کنند که عامل اصلی گسترش بیماری هستند.

زیست‌شناسی

عامل بیماری گیاهی بادزدگی سیب زمینی، قارچ Phytophthora infestans می باشد.شرایط آب و هوایی مرطوب و محدوده دمای ١۵ الی ٢١ درجه سانتی گراد تاثیر زیادی در رشد عامل بیماری دارد. زمستان گذرانی این قارچ برای مدت چندین ماه تا چندین سال روی غده های آلوده صورت می گیرد. غده های آلوده مهم ترین منبع برای آغاز آلودگی در کشت بعدی محسوب می شود. باد، باران، آبیاری بارانی و تجهیزات کشاورزی باعث انتقال عامل بیماری می شوند.

پراکنش

مدیریت تلفیقی

سیب‌زمینی (۷ سم)