زنجرک های سیب زمینی | Potato leafhoppers

علائم خسارت

زنجرک های بالغ مانند دیگر حشرات مکنده، با فروکردن نوک باریک خود بدرون اپیدرم برگ ها، شیره گیاهان را می مکند. گیاه آب خود را به میزان قابل ملاحظه ای از دست می دهد و برگ ها زرد می شوند. وقتی تعداد زنجرک ها زیاد باشد، گیاه بزودی پژمرده و پلاسیده می شود. نخستین نشانه های سوختگی برگ، با زرد شدن نوک و حاشیه برگ شروع می شود و هنگامی که بیماری پیشرفت می کند، نوک برگ به رنگ قهوه ای درآمده، بطرف بالا پیچیده می شود و سپس برگ می میرد. پیچیدگی برگ تا رگبرگ ادامه می یابد و به آهستگی تا مرکز برگ پیش می رود و انتهای برگ سبز باقی می ماند، در حالیکه گیاه تقریبا مرده است. زنجرک ها با انتقال عوامل بیماریزای گیاهی، به انواع محصولات کشاوزی آسیب می رسانند.

شکل‌شناسی

زنجرک بالغ حدود 3/5 میلیمتر درازا، رنگ سبز پریده و بال های شفافی دارد. شفیره ها کوچکتر و بدون بال هستند. زنجرک شیره گیاه را از درون برگ ها می مکد و با چابکی جهش کرده و بسیار نرم پرواز می کند . بدن زنجرک مثلثی شکل است و دارای چشمان درشتی می باشد.

زیست‌شناسی

زنجرک سیب زمینی تا رسیدن به مرحله بلوغ، 5 مرحله پورگی را می گذراند. شفیره ها پس از خارج شدن از تخم، حشرات کوچکی هستند و با پوست اندازی سن شان بالا می رود. شفیره های ریز، با بازبینی دقیق در زیر برگ ها قابل مشاهده اند. تخم حشره در میان رگبرگ ها و ساقه های برگ های سیب زمینی گذارده شده و پس از 10 روز، شفیره های جوان در حالی که به رنگ سبز روشن و بدون بال می باشند، از تخم بیرون می آیند. شفیره ها تنها در زیر برگ نشسته و در آنجا تغذیه می کنند و با کوچکترین بی نظمی در حرکتشان، به روی برگ دیگری سقوط می کنند

گیاهان میزبان

بیش از 200 میزبان در 25 خانواده مختلف گیاهی دارد . انتخاب نخست زنجرک، محصول سیب زمینی است و اگر چغندر در آن حوالی باشد، پس از نابودی سیب زمینی، نوبت آسیب به این محصول می رسد. هرچند آسیب به چغندر به انداره سیب زمینی، شدید نمی باشد . زنجرک سیب زمینی به لوبیا و انواع بقولات و حبوبات، بادنجان، گوجه فرنگی، یونجه و گیاهان زراعی و وحشی آسیب وارد می کند . دیگر میزبان های زنجرک سیب زمینی؛ کنف، سیب و تمشک، بوته ها و بسیاری از درختان زینتی می باشد.

پراکنش

مدیریت تلفیقی

سیب زمینی (۹ سم)